Vijfentwintig jaar geleden trok Hans Janssen de stoute schoenen aan en stapte binnen bij Huygen. Vanuit de commerciële functie die hij daarvoor had, zag hij veel stukken voorbijkomen van het installatieadviesbureau. “Ik was op zoek naar een nieuwe uitdaging en vond Huygen erg aantrekkelijk als bedrijf om voor te werken. Ik heb toen gesolliciteerd bij Corné Gilissen. In dat gesprek ging het over de passie voor het vak maar ook over dingen die ik nog moest leren. Ik hield er een goed gevoel aan over.”

Na die eerste kennismaking werd Hans ‘op de pijnbank’ gelegd bij Jos Leenders, zoals hij het zelf omschrijft. “Dat heb ik overleefd en in 2000 ben ik toen begonnen.” Hij is niet meer weggegaan, en nog steeds werkt – én leert – Hans er met veel plezier. “Als 13-jarige jongen wilde ik graag elektricien worden, zoals ik dat toen noemde. Eigenlijk ben ik dat nog steeds en ik vind het nog steeds leuk. Uiteraard heb ik veel bijgeleerd, van techniek en bouwfysica tot W-installaties en ICT. Daardoor zit ik goed op mijn plek bij Huygen.”

Herinneringen aan mooie projecten

In een kwart eeuw Huygen heeft Hans veel mooie en bijzondere projecten voorbij zien komen. Het eerste project waar hij aan werkte, was meteen een uniek project. “Het gemeentehuis van Rhenen – daar werd gebruik gemaakt van betonkernactivering, wat toen nog iets nieuws was.”

Daarnaast heeft Hans goede herinneringen aan de UBU, de Universiteitsbibliotheek van Utrecht – hij noemt de UBU een van zijn meest bijzondere projecten. “Een project waar wij al samenwerkten met onder andere ABT, een partij waarmee wij later binnen Oosterhoff samengekomen zijn.” De UBU is een van de iconen op de Uithof in Utrecht waarbij Hans vanaf zijn start bij Huygen betrokken is geweest. In 2004 werd het gebouw opgeleverd. Nu, 20 jaar later, is een deel van de techniek in het gebouw toe aan een renovatie waarbij Huygen weer mag adviseren.

Culturele gebouwen, vooral theaters, hebben een bijzonder plekje in het hart van Hans, die ook graag zelf naar het theater gaat. “Het Speelhuis in Helmond was een mooi project, waar een oude kerk werd verbouwd naar een theater. En op het Vrijthof heb ik aan diverse projecten gewerkt, waaronder het Theater aan het Vrijthof.” De energievoorziening voor het Vrijthof waar, uniek voor Nederland, een ondergronds energiestation gerealiseerd is voor de concerten van André Rieu, de kermis en het Maastrichtse Preuvenemint zijn nog een aantal van die bijzondere projecten waar Hans met veel trots op terugkijkt.

Bijzondere en moeilijke klussen vindt Hans het interessantst – herbestemming van oude gebouwen zoals het Stadhuis Maastricht, het Baco gebouw in Roermond, het Glaspaleis in Heerlen en nog veel meer, zoals recentelijk het nieuwe hoofdkantoor voor dsm-firmenich. Maar ook werken voor de zorg doet hij graag. “Als je zorg goed maakt, kan je mensen helpen.” Dat doet hij bijvoorbeeld voor Koraal, waar Hans zijn ICT-kennis inzet om de zorgdomotica te helpen verbeteren. En dat wordt gewaardeerd, getuige de 3D-geprinte sculptuur die hij heeft gekregen van de opdrachtgever ter gelegenheid van zijn 25-jarige jubileum.

Collegialiteit

Veel mooie projecten dus, waaraan Hans vaak met fijne collega’s heeft samengewerkt. Allereerst noemt hij Corné, en Jos Leenders, van wie hij veel heeft geleerd op het gebied van integraal ontwerpen. Maar er zijn meer collega’s op wie Hans de afgelopen jaren kon bouwen.

“Peter Beckers, Guido Vliegen en Jacob de Borst zijn specialisten op wie ik kan leunen. Bert Gilissen is een ‘vriendje’ van de UBU – we hebben altijd samen aan dat project gewerkt – en W-specialist bij wie ik veel kennis op kan halen. Met John Houben heb ik met plezier aan diverse herbestemmingen gewerkt. Gerard Janssen kan heel efficiënt werken, daar kan ik met trots naar kijken.”

Ook de samenwerking met jongere collega’s waardeert hij: “Wilco Bouvrie is zo iemand die samen met mij is binnengekomen, die heb ik zien groeien. Max Wante en Kai Corten zijn twee jongere collega’s met wie ik nu veel samenwerk. Het is mooi dat ik steeds meer een stapje terug kan doen en zij steeds meer overnemen.”

Wat Hans zijn jongere collega’s meegeeft, is dat dat het aanvliegen van een project iets is wat je niet op school leert. “Ik zeg altijd: ons vak is 80 procent politiek en 20 procent techniek – door politiek kan je techniek bedrijven. De rol van projectverantwoordelijke is daarin erg belangrijk, die kan het team helpen samen verantwoordelijkheid te dragen. Dat doe ik ook met de jongeren in het team: ik geef ze de vrijheid en sta achter ze – en naast ze als sparringpartner.”

De blik terug en vooruit

Terugkijkend heeft Hans best veel zien veranderen, vertelt hij. “Ik heb Huygen zien professionaliseren. Vooral het intensief samenwerken met Cauberg Huygen vond ik leuk, ik heb toen veel geleerd over brandveiligheid, bouwfysica en akoestiek. Dus toen ze failliet gingen en later weer zelfstandig verder, vond ik dat jammer. Maar ik heb ook Huygen zien groeien, met nu vestigingen in Rotterdam en Utrecht en Oosterhoff dat erbij kwam. De cultuur binnen Huygen is gelukkig grotendeels hetzelfde gebleven, we zijn alleen een jasje groter.”

Voor de toekomst ziet Hans nog genoeg uitdagingen. “Mijn ambitie is om nog 5 tot 8 jaar door te werken en nieuwe uitdagingen te zoeken. Ik vind het nog steeds fijn om nieuwe dingen te leren en bij te dragen aan ons vakgebied, de kennis en automatisering binnen Huygen. Zo ben ik samen met Eric Willems bezig met netcongestie en met Loes Visser heb ik meegewerkt aan het opzetten van DataBuilt.” Naast dat soort projecten hoopt Hans nog op 1 of 2 grotere projecten om aan te werken binnen Oosterhoff. “En ik hoop de kans te krijgen om nog een paar jongelingen mee te nemen in het vakgebied. Ik wil graag mijn kennis achterlaten – we zijn een kennisbedrijf, waarin we kennis delen en mensen helpen.”