Dit binnenstedelijk industrieterrein is omgetoverd tot een levendige woonomgeving. De ruim 300 appartementen zijn ontworpen door verschillende architecten. Ze zijn gebouwd op een grote ondergrondse parkeergarage waarin zich ook een volledig automatisch parkeersysteem bevindt.
Door het toepassen van een commerciële plint en het maken van grote pleinen tussen de gebouwen ontstaat midden in Amsterdam, op een zeer klein oppervlak, een mooie ruime woonomgeving op een toplocatie.
Qua techniek is het één van de eerste projecten geweest waarin grootschalig warmtepompboilers zijn toegepast, waardoor een energiezuinige installatie ontstaat die het warme water verwarmt met behulp van restwarmte uit de afzuiglucht. Bijzonder is ook het automatische parkeersysteem met speciale blusinstallatie. Huygen tekende voor het ontwerp van de technische installaties.
Project Westerdokseiland
Het Westerdokseiland project omvat een stedenbouwkundig plan voor 194 woningen, circa 3000 m² bedrijfsruimte en een parkeergarage, evenals een woningontwerp voor 103 woningen, 1690 m² bedrijfsruimte en een parkeergarage. De opdrachtgevers zijn Amvest en Ymere.
Ontwikkeling en ontwerp
Hofmakerij Blok II Noord is een van de vier deelplannen binnen het Masterplan van OD205. Het project is ontwikkeld op een locatie met beperkte omvang, wat resulteerde in een hoge bebouwingsdichtheid. Het terrein is opgedeeld in vier evenwijdige stroken, elk ontworpen door een andere architect. De drie breedste stroken bevatten een cour (hof) met verschillende thema’s: de ‘Tuin’, het ‘Plankier’ en het ‘Dorpsplein’. Rondom de cours is een mix van wonen en werken gerealiseerd in een drielaagse bebouwing met twee voorkanten. Boven niveau drie wordt de bebouwing bepaald door stedenbouwkundige continuïteit en uitzicht in twee richtingen. Er is eenheid in materialen nagestreefd, met metselwerk als basis.
Historische context
Westerdokseiland, gelegen tussen het Westerdok en het IJ, heeft een rijke geschiedenis. Oorspronkelijk aangelegd als dijk in 1834, groeide het uit tot een industrieel gebied met kades, pakhuizen en steigers. In 1916 werd het terrein uitgebreid door de Nederlandse Spoorwegen en diende het als rangeerterrein. Na het vertrek van havenactiviteiten in de jaren zestig en zeventig, raakte het eiland in onbruik. Tegenwoordig is het een diverse woonomgeving met een mix van stadsnomaden, kunstenaars en woonboten.
